ZFLASH' Tweakblog

Hebbuh hebbuh hebbuh

Zelf was ik vroeger iemand die altijd naar het nieuwste van het nieuwste uit keek. Mijn eerste SoundBlaster 8Bit, gekocht op de HCC dagen tot aan de eerste 28K8 modem. Het langste heb ik gespaard voor de Gravis Ultrasound. Ik zou en moest dat nieuwe spul hebben!

Zo'n 5 jaar geleden ben ik eigenlijk iets anders gaan denken en dit kwam mede door de geboorte van mijn eerste dochter. Ik ben zelf de laatste 15 jaar al een zuinige pik geweest, maar met de komst van je eerste kindje ga je toch nog anders tegen de wereld aan kijken. Sinds die tijd hanteer ik eigenlijk het motto van "if it ain't broken and still fulfills your needs, just keep using it!" Zo heb ik nog steeds mijn Philips FullHD tv van 10 jaar oud. Hell, zelfs mijn SuperTech LED-11 wekkerradio die ik voor mijn 9e verjaardag heb gekregen staat nog gewoon op mijn nachtkastje.

The One device

Maar het aparaat wat ik het allermeeste gebruik is toch wel mijn smartphone. Zeker omdat ik veel met de NS moet reizen, is zo'n ding een genot om de saaie treinrit enorm te verbeteren. Nu heb ik destijds, net na de launch, via Tweakers een Oneplus One overgenomen. Een voucher was destijds bijna onmogelijk om goedkoop aan te komen. Voor de jeugdigen onder ons; De eerste Oneplus moest je een voucher voor hebben om een OPO te kunnen / mogen kopen. De OPO sprak me meteen aan en was een perfecte vervanger voor mijn Nexus4 (die mijn dochter nu nog steeds als spelletjes telefoon gebruikt).

Een vrij Unlock-bare phone met 64Gb, 3GB mem, FullHD scherm en een high-end processor voor onder de 300 euro! Wat een droom! Na al die jaren 3 Android versies te hebben gepasseerd draait hij nu de 4e (Android Pie - LOS 16). De telefoon is nog steeds mijn daily driver, ziet er prima uit en 4 weken geleden heb ik de batterij vervangen voor een nieuw exemplaar. De OPO voldoet dus nog steeds. Gamen op een smartphone heb ik, naast Wordfeud, nooit gedaan en het gaat alleen maar om mediaconsumtie, messaging, mail en overige standaard zaken.

Dat brengt mij ook meteen bij mijn doel van dit verhaal. Waarom vervangen legio mensen een smartphone al na 1 of 2 jaar? Gaat het om de NET iets betere foto, het NET iets sneller opstarten van een App of willen mensen gewoon het nieuwste van het nieuwste? Het is een trend wat ik in mijn omgeving nog steeds veel zie en soms vraag ik waarom ze weer een nieuwe telefoon hebben. Vaak krijg ik dan wat ontwijkende antwoorden al zeggen sommige eerlijk dat ze bij een nieuw abbo gewoon een nieuwe telefoon pakken omdat het kan of dat ze de nieuwste willen hebben.


Milieu

Eén van de redenen waar ik steeds meer over nadenk nu ik kinderen heb, is het milieu. Ik kan niet ontkennen dat dat ook 1 van de redenen is, dat ik verspilling zo veel mogelijk probeer te verkomen de laatste jaren en dat trek ik vooral door bij electronica, energie en voedsel.

Smartphones worden met de milioenen gemaakt, er zijn 100-en verschillende soorten en maten en ik begin steeds meer het idee te krijgen dat in het laag en middensegment er een wegwerp mentaliteit heerst. We kopen een Xiaomi phone voor een appel en een ei en als deze buiten de garantie kapot gaat (of een gevalletje water / stoep) mikken we hem gewoon weg en kopen we een nieuwe. Ik hoor zelfs gevallen van mensen die bij dit soort toestellen onder garantie vallende defecten niet eens meer laten repareren en meteen een nieuwe kopen. Ik begin daar steeds meer een hekel aan te krijgen. Dit is echt een enorme verspililng en met deze insteek zullen fabrikanten de ondersteuning voor dit soort toestellen blijven beperken.

Ook irriteer ik me nog steeds aan fabrikanten die de bootloader locken (Hulde OnePlus!). Ja, ik snap dat als een minder kundig persoon hier een bootloop veroorzaakt hulp van de fabrikant nodig is, maar laat daar mensen dan gewoon voor betalen. Stel je voor dat ik geen Linux op mijn PC kan zetten omdat MSI dat niet wil. Een community driven OS voor op telefoons zorgt ervoor dat we nog langer ermee kunnen doen dan de fabrikants ondersteuning. Of het nu Android, Sailfish, Librem of Ubuntu Touch is maakt niet uit. Het is mijn telefoon en ik wil die vrijheid hebben om ermee te doen wat ik wil.

FairPhone's visie

Afgelopen week zag ik de presentatie en review van Arnoud over de Fairphone 3. Ik kende Fairphone al, maar voorheen is hun verhaal nooit bij mij blijven plakken. Deze phone checked bijna al mijn boxjes af en is ook mijn inspiratie voor dit verhaal. De upgradability, repareerbaarheid, milieubewust en eerlijke materialen, al zet ik bij het laatste wat vraagtekens.

Ik zeg hierboven checked bijna alle boxjes af, want qua specs valt het mij toch wat tegen. Als ik 450 euro moet betalen voor een telefoon die je voor 150-200 bij o.a. Motorola kan kopen, dan krijg ik toch wat twijfels. Je kan daar dus 2x een andere vergelijkbare telefoon voor kopen. Die andere telefoon is daarantegen niet makkelijk repareerbaar en wordt in sommige gevallen door minderjarige in slechte omstandigeheden in elkaar gezet. Ook is de vraag hoe lang ik kan doen met een FairPhone (midrange) telefoon mbt. de specs. De OPO was een flagship killer en kan nu nog redelijk mee. Om een nieuwe smartphone al met medium specs te kopen die marginaal beter zijn dan mijn huidige OPO geeft mij wel vraagtekens of ik hier 5 jaar mee kan doen. Voor minder heb je een gewoon een Pixel 3a.

Zelf zit ik hier dus een beetje in tweestrijd. Ga ik voor een Fairphone en hun idee of zwicht ik op een later tijdstip (of bij een defect van mijn OPO) toch voor één van de Samsungen, OnePlussen, Nokia's of Huawei's van deze wereld. Die vraag kan ik hopelijk de komende tijd beantwoorden maar ik flipper continue van links naar recht. Aan de ene kant wil je het idee van de Fairphone ondersteunen, maar ook bij mij groeit het geld me niet op mijn rug en wil je toch veel waar voor je geld EN een telefoon die lang ondersteund wordt (door jezelf en de fabriakant).

Enfin, veel gebrabbel van mijn kant, maar ik hoop dat mensen even still staan bij het feit dat we echt moeten veranderen en dan niet alleen op smartphone gebied.

Just my 2 cents...